KUŞKU

Ah şu halimizi gören olsaydı,
Bizi unutur bundan sonra bir kere bile anmazdı,
Gecelerin puslu karanlığının,
Serserilik satan siyah giysili yalnızlığıydık,
Geceler bizi biz uykusuzluğumuzu yazıyorduk,
Sabah olana dek muzurluk yapıyor,
Kuşkuyu ağlıyorduk,
Bizim halimizi gören olsaydı,
Bizi unutur bundan sonrada anmazdı,
Biz buyduk, terstik, aykırıydık,
Ama geceleri ve halimizi seviyorduk,
Korkuyorduk, Sınırı zorluyorduk,
Yaptıklarımızdan vazgeçmeyip,
Devamını da getiriyorduk,
Sonumuz belli olmasa da,
Bir o kadar da belliydi baruta ateş tutuşumuz,
Biz buyduk, kendimizden korkmuyorduk,
Kuşkuyu ağlıyor, sonumuzu yazıyor,
Halimizi kimse görmesin diye de,
Güneşin doğuşuyla, biz batıyorduk.
CT